Każdy z nas nosi w sobie część, która pamięta nasze dzieciństwo – zarówno dobre chwile, jak i bolesne doświadczenia. Psychologia nazywa ją wewnętrznym dzieckiem. To ono odzywa się w nas, gdy czujemy lęk przed odrzuceniem, bezradność, wstyd czy nadmierną tęsknotę za miłością. Ale to także ono sprawia, że potrafimy cieszyć się drobiazgami, być spontaniczni i kreatywni.
Skąd bierze się wewnętrzne dziecko?
Koncepcję wewnętrznego dziecka w przystępny sposób opisała Stefanie Stahl w książce „Odkryj swoje wewnętrzne dziecko”. Według niej każdy z nas nosi w sobie dwie jego części:
- Dziecko Cienia – zranione, pełne lęku, przekonane, że „nie jestem dość dobry/a”,
- Dziecko Słońca – pełne radości, ciekawości i poczucia, że „jestem OK”.
Obie części współistnieją w każdym człowieku. Jeśli nie dajemy głosu Dziecku Cienia, ono sabotuje nasze dorosłe decyzje. Jeśli pielęgnujemy Dziecko Słońca – wzmacniamy swoje poczucie wartości i zdolność do bliskich relacji.
Dlaczego warto je usłyszeć?
Wewnętrzne dziecko nigdy nie znika. Jeśli je tłumimy, będzie działało z ukrycia – często nieświadomie. Przyjęcie go i otoczenie troską pozwala uzdrowić stare rany, odzyskać spokój i żyć bardziej w zgodzie ze sobą.
Jak pracować z wewnętrznym dzieckiem?
- Poznaj swoje Dziecko Cienia
Zapisz zdania, które często w sobie słyszysz: „Jestem bezwartościowy”, „Muszę zasłużyć na miłość”. To głos skrzywdzonego dziecka. Spróbuj je zobaczyć – narysuj postać, przypomnij sobie obraz siebie z dzieciństwa. - Wzmocnij Dorosłego w sobie
Dorosły to Twoja racjonalna, dojrzała część. Powiedz dziecku: „To nie Twoja wina, że rodzice popełniali błędy. Jesteś wartościowy/a taki, jaki/a jesteś”. - Przywołaj Dziecko Słońca
Zapisz swoje pozytywne doświadczenia: „Jestem kochany/a”, „Mogę być sobą”, „Życie jest dobre”. Poczuj w sobie radość i swobodę, które były naturalne w dzieciństwie. - Rozmawiaj i przytulaj
Pisz listy do swojego wewnętrznego dziecka, mów ciepłe słowa, jakich brakowało Ci w dzieciństwie. Wyobraź sobie, że je przytulasz i dajesz mu uwagę. - Ćwiczenie z listami ✍️
Spróbuj napisać list do swojego wewnętrznego dziecka prawą ręką, a następnie pozwól dziecku „odpowiedzieć” lewą ręką.- Pisząc jako dorosły, możesz wyrazić troskę, miłość, akceptację.
- Pisząc jako dziecko, pozwól sobie na szczerość, nawet jeśli odpowiedzi brzmią prosto czy chaotycznie.
- Najlepiej adresować listy do dziecka w różnych etapach życia: niemowlęcia, przedszkolaka, ucznia szkoły podstawowej, nastolatka.
To ćwiczenie pomaga odkryć różne potrzeby i emocje, które wciąż w Tobie żyją, a które można dziś otoczyć troską.
Codzienna praktyka
Praca z wewnętrznym dzieckiem to proces. Wymaga cierpliwości, ale przynosi ogromną ulgę – pozwala przełamać stare schematy, otworzyć się na radość i samoakceptację. To zaproszenie do tego, by być wobec siebie szczerym i życzliwym, a jednocześnie nie zapominać o zabawie i spontaniczności.
✨ Podsumowanie:
Praca z wewnętrznym dzieckiem – według koncepcji Stefanie Stahl – to nie cofanie się w przeszłość, ale odkrywanie w sobie nowych zasobów: poczucia własnej wartości, zdolności do zabawy i miłości. Dając uwagę swojemu wewnętrznemu dziecku, odzyskujemy równowagę i uczymy się budować życie w zgodzie ze sobą.
