Psychoterapia młodzieży w Warszawie i online
Dorastanie jest jednym z najbardziej intensywnych okresów życia. Zmienia się ciało, sposób myślenia o sobie i świecie, relacje z rodzicami oraz rówieśnikami. Pojawia się potrzeba większej niezależności, a jednocześnie młody człowiek nadal potrzebuje bezpiecznych dorosłych, którzy potrafią być obok.
To czas szukania odpowiedzi na pytania:
Kim jestem?
Jaki/a chcę być?
Czy jestem wystarczająco dobry/a?
Czy inni mnie zaakceptują?
Czy mogę być sobą i jednocześnie należeć do grupy?
Nie każda silna emocja, konflikt z rodzicem czy potrzeba zamykania się w swoim pokoju oznacza, że nastolatek potrzebuje psychoterapii.
Czasami jednak młodemu człowiekowi zaczyna być ze swoim doświadczeniem zbyt trudno. Nie zawsze potrafi powiedzieć, co się dzieje. Bywa, że zamiast słów pojawia się złość, wycofanie, płacz, napięcie, problemy ze snem, trudności szkolne albo zdanie:
„Dajcie mi wszyscy spokój.”
Psychoterapia może stworzyć bezpieczne miejsce, w którym młoda osoba nie musi niczego udowadniać, spełniać oczekiwań ani od razu wiedzieć, co jest problemem.
W Most do siebie prowadzimy psychoterapię młodzieży stacjonarnie w Warszawie oraz online.
Kiedy warto rozważyć psychoterapię nastolatka?
Warto poszukać profesjonalnego wsparcia szczególnie wtedy, gdy trudności utrzymują się przez dłuższy czas, nasilają się albo zaczynają wpływać na codzienne funkcjonowanie młodej osoby.
Powodem zgłoszenia mogą być między innymi:
- częsty lęk i zamartwianie się
- silne napięcie lub ataki paniki
- obniżony nastrój, smutek i wycofanie
- utrata zainteresowań i wcześniejszych aktywności
- trudności w rozpoznawaniu i regulowaniu emocji
- gwałtowne reakcje i wybuchy złości
- niskie poczucie własnej wartości
- silny wewnętrzny krytyk
- brak akceptacji siebie lub własnego ciała
- samotność i poczucie niedopasowania
- trudności w relacjach z rówieśnikami
- doświadczenie odrzucenia, wykluczenia lub hejtu
- konflikty z rodzicami
- problemy szkolne
- nadmierna presja związana z nauką i osiągnięciami
- trudności ze snem
- kryzysy związane z dorastaniem i budowaniem tożsamości
- trudności związane ze zmianą szkoły, miejsca zamieszkania lub sytuacji rodzinnej
- rozwód lub konflikt rodziców
- doświadczenie przemocy
- samookaleczenia
- trudności dotyczące jedzenia i obrazu własnego ciała
- trudności związane z ADHD, spektrum autyzmu lub inną formą neuroróżnorodności
- poczucie zagubienia lub braku sensu
Nastolatek nie musi jednak spełniać żadnej „listy objawów”, aby móc skorzystać z psychoterapii.
Czasami wystarczającym powodem jest poczucie:
„Nie radzę sobie z tym, co się ze mną dzieje.”
Materiał wideo: Katarzyna Kruk – „Nastolatek – o co chodzi w jego głowie?” · Zobacz, co może kryć się za zachowaniem nastolatka →
Nie każde trudne zachowanie nastolatka jest problemem do naprawienia
Dorastanie wiąże się z naturalnym procesem oddzielania się od rodziców i budowania własnej autonomii.
Nastolatek coraz częściej ma własne zdanie. Kwestionuje zasady. Potrzebuje prywatności. Eksperymentuje z zainteresowaniami, wyglądem, relacjami i wartościami. Coraz większego znaczenia nabiera grupa rówieśnicza.
Dla rodzica może to być trudna zmiana.
Dziecko, które jeszcze niedawno chętnie opowiadało o swoim dniu, zaczyna odpowiadać:
„Nic.”
„Nie wiem.”
„Nie chce mi się gadać.”
Albo zamyka drzwi do swojego pokoju.
Nie zawsze oznacza to, że dzieje się coś złego.
Jednocześnie zachowanie młodej osoby może czasami być sposobem komunikowania tego, czego jeszcze nie potrafi ona nazwać słowami.
Za złością może znajdować się bezradność.
Za wycofaniem – lęk przed oceną lub odrzuceniem.
Za perfekcjonizmem – przekonanie, że trzeba zasłużyć na akceptację.
Za ciągłym przebywaniem w świecie online – potrzeba kontaktu i przynależności.
Za zdaniem „wszystko mi jedno” może czasami kryć się bardzo dużo emocji.
Psychoterapia pomaga stopniowo tworzyć język dla tego doświadczenia.
Psychoterapia młodzieży w duchu Gestalt – jak pracujemy?
W psychoterapii Gestalt młoda osoba nie jest traktowana jak „problem”, który należy naprawić.
Interesuje nas cały człowiek – jego emocje, myśli, ciało, relacje, potrzeby oraz środowisko, w którym żyje.
Szczególnie ważna jest relacja terapeutyczna.
Nastolatek potrzebuje doświadczyć, że gabinet może być miejscem, w którym nie jest oceniany za stopnie, zachowanie, wygląd czy to, czy spełnia oczekiwania innych.
Terapeutka może zapraszać młodą osobę do przyglądania się między innymi temu:
Co teraz czuję?
Co dzieje się w moim ciele?
Czego potrzebuję?
Co robię, kiedy boję się odrzucenia?
Jak reaguję, kiedy ktoś przekracza moją granicę?
Co pomaga mi być sobą w relacji z innymi?
Nie chodzi tylko o intelektualne zrozumienie problemu.
Młody człowiek stopniowo uczy się zauważać swoje emocje i potrzeby, rozpoznawać własne granice, lepiej rozumieć swoje reakcje oraz odkrywać inne możliwości działania.
„Nie pasuję do innych” – relacje rówieśnicze i potrzeba przynależności
W okresie dorastania grupa rówieśnicza nabiera szczególnego znaczenia.
Akceptacja kolegów i koleżanek może mieć duży wpływ na sposób, w jaki młody człowiek postrzega siebie.
Konflikt z przyjacielem, zakończenie pierwszej relacji, odrzucenie przez grupę czy hejt mogą być przeżywane niezwykle intensywnie.
Czasem nastolatek jest otoczony ludźmi, a jednocześnie czuje się bardzo samotny.
Może mieć poczucie:
„Nikt mnie naprawdę nie zna.”
„Muszę udawać kogoś innego, żeby mnie lubili.”
„Wszyscy radzą sobie lepiej ode mnie.”
Psychoterapia może być przestrzenią do przyglądania się temu, jak młoda osoba buduje relacje, jak reaguje na bliskość i odrzucenie oraz czego potrzebuje, aby pozostawać w kontakcie z innymi bez rezygnowania z siebie.
Presja, samoocena i wewnętrzny krytyk
Młodzi ludzie funkcjonują dziś w świecie ciągłego porównywania.
Oceny.
Egzaminy.
Wygląd.
Sport.
Popularność.
Relacje.
Media społecznościowe.
Plany na przyszłość.
Łatwo może pojawić się przekonanie:
„Muszę być lepszy/a.”
„Nie mogę popełnić błędu.”
„Inni radzą sobie lepiej.”
„Coś jest ze mną nie tak.”
Niekiedy zewnętrzne oczekiwania stopniowo zamieniają się w bardzo surowego wewnętrznego krytyka.
Psychoterapia może pomóc nastolatkowi zauważać ten głos, rozpoznawać jego źródła i budować bardziej wspierający sposób odnoszenia się do siebie.
Nie chodzi o przekonywanie młodego człowieka:
„Jesteś świetny/a, nie przejmuj się.”
Chodzi bardziej o stopniowe budowanie doświadczenia:
„Mogę być sobą również wtedy, kiedy nie jestem idealny/a.”
Lęk i silne emocje u nastolatka
Lęk może przybierać bardzo różne formy.
Może pojawiać się jako:
- ciągłe zamartwianie się
- napięcie w ciele
- problemy ze snem
- unikanie szkoły lub określonych sytuacji
- trudność w kontaktach społecznych
- lęk przed oceną
- dolegliwości somatyczne
- ataki paniki
Młody człowiek nie zawsze potrafi powiedzieć:
„Boję się.”
Czasami lęk wygląda jak złość.
Czasami jak unikanie.
Czasami jak odkładanie wszystkiego na później.
A czasami jak perfekcjonizm i potrzeba kontrolowania każdego szczegółu.
W pracy Gestalt nie chodzi wyłącznie o to, aby „usunąć” nieprzyjemną emocję.
Próbujemy również zrozumieć, o czym emocja informuje i czego młody człowiek może potrzebować w sytuacji, w której się pojawia.
Materiał wideo: Katarzyna Kruk – „3 sposoby na smutek nastolatka” (miniatura / link)
Ciało, wygląd i relacja z jedzeniem
Okres dojrzewania oznacza również duże zmiany w ciele.
Jednocześnie młodzi ludzie są niemal nieustannie konfrontowani z obrazami innych osób – szczególnie w mediach społecznościowych.
Może pojawić się niezadowolenie z wyglądu, wstyd, ciągłe porównywanie się, potrzeba kontroli masy ciała czy coraz trudniejsza relacja z jedzeniem.
Nie każdy nastolatek niezadowolony ze swojego wyglądu ma zaburzenia odżywiania.
Jeżeli jednak jedzenie, masa ciała, ćwiczenia lub wygląd zaczynają zajmować dużą część codziennych myśli albo pojawiają się zachowania zagrażające zdrowiu, może być potrzebna również konsultacja lekarska oraz współpraca kilku specjalistów.
Psychoterapia może pomagać młodej osobie budować kontakt z własnym ciałem, emocjami i potrzebami bez sprowadzania własnej wartości do wyglądu.
ADHD, spektrum autyzmu i neuroróżnorodność
Niektóre młode osoby doświadczają świata inaczej niż ich rówieśnicy.
Mogą szybciej się przeciążać, mieć trudności z koncentracją, organizacją, regulowaniem emocji albo odnajdywaniem się w określonych sytuacjach społecznych.
Czasami przez wiele lat słyszą:
„Postaraj się bardziej.”
„Skup się.”
„Nie przesadzaj.”
„Dlaczego inni potrafią, a Ty nie?”
Psychoterapia nie ma za zadanie „usuwać” neuroróżnorodności.
Może natomiast pomagać młodej osobie lepiej rozumieć własny sposób funkcjonowania, rozpoznawać swoje potrzeby i zasoby oraz budować bardziej wspierającą relację ze sobą.
Jeżeli potrzebna jest diagnoza ADHD, spektrum autyzmu lub konsultacja psychiatryczna, psychoterapeutka może zasugerować skorzystanie z odpowiedniej dodatkowej pomocy.
Nastolatek i rodzice – autonomia nie oznacza utraty więzi
Psychoterapia młodzieży nie odbywa się w oderwaniu od świata rodzinnego.
Nastolatek naturalnie potrzebuje coraz większej autonomii, ale jednocześnie nadal potrzebuje dorosłych.
Jednym z największych wyzwań rodzicielstwa w tym okresie staje się znalezienie równowagi pomiędzy:
kontrolą a zaufaniem,
stawianiem granic a dawaniem wolności,
pytaniem a szanowaniem prywatności,
ochroną dziecka a pozwalaniem mu doświadczać konsekwencji własnych decyzji.
Rodzice również mogą potrzebować wsparcia.
Zwłaszcza wtedy, gdy mają poczucie:
„Cokolwiek mówię, kończy się kłótnią.”
„Nie wiem już, czy powinnam odpuścić, czy reagować.”
„Martwię się o niego, ale on nie chce ze mną rozmawiać.”
„Mam wrażenie, że tracę kontakt z własnym dzieckiem.”
Materiał wideo: Katarzyna Kruk – „Dlaczego nastolatek przestał z Tobą rozmawiać?” · Dlaczego nastolatek czasem przestaje rozmawiać z rodzicem? Zobacz materiał Katarzyny Kruk →
Granice są częścią relacji, a nie jej przeciwieństwem
Nastolatek potrzebuje coraz większej autonomii, ale nadal potrzebuje również czytelnych granic.
W podejściu Gestalt granica nie musi oznaczać kontroli czy kary.
Może pomagać młodemu człowiekowi doświadczać jednocześnie bezpieczeństwa, odpowiedzialności, szacunku dla innych oraz własnej odrębności.
W relacji z nastolatkiem ważne staje się nie tylko to, jaką granicę stawiamy, ale również w jaki sposób pozostajemy przy tym w kontakcie.
Materiał wideo: Katarzyna Kruk – „3 podpowiedzi, jak stawiać dziecku granice” (miniatura / link)
Twoje dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica
Rodzicielstwo nastolatka może uruchamiać wiele wątpliwości.
Czy za mało kontroluję?
Czy kontroluję za bardzo?
Czy powinnam/powinienem reagować?
Czy lepiej odpuścić?
Czy popełniam błędy?
Celem nie jest stworzenie „idealnego rodzica”.
Ważniejsze jest budowanie relacji, w której mogą istnieć różnice, konflikty i granice, ale możliwy pozostaje również powrót do kontaktu.
Rodzic może się pomylić.
Może czegoś nie wiedzieć.
Może czasem zareagować zbyt emocjonalnie.
Znaczenie ma również możliwość powiedzenia:
„Nie podoba mi się, jak wtedy zareagowałam/em. Spróbujmy jeszcze raz porozmawiać.”
Taka naprawa kontaktu również jest ważnym doświadczeniem relacyjnym dla młodego człowieka.
Materiał wideo: Katarzyna Kruk – „Twoje dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica” · Relacja jest ważniejsza od rodzicielskiej perfekcji →
Jak wygląda pierwsza konsultacja?
Pierwsze spotkania służą poznaniu sytuacji młodej osoby oraz wspólnemu ustaleniu, jaka forma wsparcia może być odpowiednia.
W przypadku nastolatków ważne jest uwzględnienie zarówno perspektywy młodego człowieka, jak i rodzica lub opiekuna.
Terapeutka omawia również zasady dalszej współpracy, zakres kontaktu z rodzicami oraz zasady poufności.
Dla nastolatka szczególnie ważna jest świadomość, że psychoterapia może być jego własną, bezpieczną przestrzenią.
Rodzic nie otrzymuje po każdej sesji szczegółowego sprawozdania z tego, o czym młoda osoba rozmawiała z terapeutką.
Bez poczucia zaufania trudno byłoby stworzyć autentyczną relację terapeutyczną.
Jednocześnie w sytuacji zagrożenia zdrowia lub bezpieczeństwa młodej osoby terapeutka podejmuje odpowiednie działania i może włączać w pomoc rodziców, opiekunów lub innych specjalistów.
Sposób rozpoczęcia terapii osoby niepełnoletniej i wymagane zgody są omawiane przed rozpoczęciem procesu.
A jeśli nastolatek nie chce iść na terapię?
To częsta sytuacja.
Rodzic widzi problem i chce pomóc, podczas gdy młody człowiek mówi:
„Nigdzie nie idę.”
Psychoterapia nie powinna być przedstawiana jako kara ani jako dowód na to, że:
„Coś jest z Tobą nie tak.”
Można zaproponować pierwsze spotkanie jako możliwość poznania terapeutki i sprawdzenia, czy młoda osoba czuje się w tym kontakcie wystarczająco bezpiecznie.
Relacji terapeutycznej nie da się stworzyć przymusem.
Jeżeli nastolatek zdecydowanie odmawia udziału w terapii, pomocna może być również konsultacja dla samych rodziców.
Zmiana sposobu komunikacji lub reagowania dorosłych może wpływać na relacje w całej rodzinie.
Czy rodzice uczestniczą w psychoterapii nastolatka?
Zakres kontaktu terapeutki z rodzicami zależy od wieku młodej osoby, sytuacji oraz zasad ustalonych na początku współpracy.
Rodzice mogą być zapraszani na konsultacje dotyczące funkcjonowania nastolatka i sposobów wspierania go poza gabinetem.
Nie oznacza to jednak przekazywania rodzicom szczegółowego sprawozdania z każdej sesji.
Młoda osoba potrzebuje własnej przestrzeni i poczucia zaufania.
Jednocześnie rodzic nadal pozostaje ważną osobą w jej życiu i może być istotnym zasobem w procesie zmiany.
Psychoterapia młodzieży w Warszawie
Spotkania stacjonarne prowadzimy w gabinetach Most do siebie w Warszawie.
Armii Ludowej 4/46 (przy metro Politechnika - Śródmieście)
Domaniewska 22 lok. 38 (niedaleko Metro Wilanowska)
Raabego 4/32 (tuż przy Metro Natolin)
Psychoterapia młodzieży online
Psychoterapia młodzieży może w części przypadków odbywać się również online.
Dla młodego człowieka taka forma bywa naturalna i wygodna, szczególnie jeśli mieszka poza Warszawą, za granicą lub ma utrudniony dojazd do gabinetu.
Podstawowym warunkiem jest możliwość zapewnienia spokojnego i prywatnego miejsca, w którym nastolatek może swobodnie rozmawiać bez obecności innych domowników.
O tym, czy psychoterapia online jest odpowiednią formą w konkretnej sytuacji, warto zdecydować wspólnie z terapeutką.
Poznaj nasze psychoterapeutki pracujące z młodzieżą
Katarzyna Kruk
Zuzanna Żółtowska
Cena i czas sesji
50 minut
250 zł
Warszawa / online
Pierwsza konsultacja psychoterapeutyczna: 200 zł. Szczegółowe zasady rozpoczęcia terapii osoby niepełnoletniej oraz kontaktu z rodzicem lub opiekunem są ustalane z terapeutką przed rozpoczęciem procesu.
Wiedza i wsparcie
Artykuły naszych specjalistów
Wśród ludzi, a jednak samotnie. O potrzebie kontaktu i relacji.
Można spędzać czas z ludźmi, rozmawiać, pracować, realizować kolejne zadania i jednocześnie nie czuć się z nimi naprawdę w kontakcie.
Można być potrzebnym, otoczonym przez innych, a mimo to
Gdy ciało krzyczy: lęk, panika i droga powrotu do siebie
Zaburzenia lękowe i ataki paniki to jedne z najczęstszych powodów zgłaszania się do psychoterapii. Wbrew obiegowym opiniom – nie świadczą o „słabej psychice”, ale o przeciążonym układzie nerwowym. Lęk nie
Bezpieczne rodzicielstwo – z perspektywy Gestalt
Jak być „wystarczająco dobrym rodzicem”? Nie musisz znać odpowiedzi na wszystko, ale możesz być w relacji z tym, co się dzieje – w sobie i w dziecku.
Myśli, emocje, zachowania jako naczynia połączone. Holistyczne podejście do człowieka w psychoterapii Gestalt
Świadomość to nie tylko rozumienie intelektualne. To umiejętność zauważania, co właśnie się dzieje – w ciele, w emocjach, w relacji, w oddechu. W psychoterapii Gestalt mówimy, że to właśnie kontakt
Walczyć czy prowadzić dialog? Jak sobie radzić z krytykiem wewnętrznym?
Każdy z nas nosi w sobie wewnętrzny głos krytyka, który potrafi być wyjątkowo surowy. Ten głos nas ocenia, wytyka błędy lub podcina skrzydła. Jak sobie z nim radzić?
Katarzyna Kruk mówi o nastolatkach i rodzicielstwie
Krótkie materiały wideo o nastolatkach, emocjach i rodzicielstwie.
„Nastolatek – o co chodzi w jego głowie?”
(rolka do osadzenia)
„Dlaczego nastolatek przestał z Tobą rozmawiać?”
(rolka do osadzenia)
„Twoje dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica”
(rolka do osadzenia)
Najczęściej zadawane pytania
Jak rozpoznać, czy nastolatek potrzebuje psychoterapii?
Nie każda zmiana zachowania w okresie dorastania oznacza problem. Warto jednak rozważyć konsultację, jeżeli trudności utrzymują się, nasilają albo wpływają na funkcjonowanie młodej osoby w domu, szkole, relacjach, na sen, jedzenie lub codzienne samopoczucie.
Czy rodzic uczestniczy w sesjach?
Psychoterapia nastolatka jest przede wszystkim przestrzenią młodej osoby. Rodzice mogą jednak uczestniczyć w konsultacjach i być włączani w proces w zakresie ustalonym z terapeutką.
Czy terapeutka powie mi, o czym moje dziecko mówi podczas sesji?
Psychoterapia wymaga zaufania, dlatego terapeutka nie przekazuje rodzicom szczegółowego sprawozdania z każdej rozmowy. Zasady poufności i kontaktu z rodzicami są omawiane na początku współpracy. Inaczej postępuje się w sytuacji zagrożenia zdrowia lub bezpieczeństwa młodej osoby.
Co zrobić, jeśli nastolatek nie chce iść na terapię?
Warto przedstawić pierwszą konsultację jako możliwość poznania terapeutki i sprawdzenia, czy nastolatek czuje się w tej relacji bezpiecznie, a nie jako karę czy próbę „naprawienia” dziecka. Jeżeli młoda osoba zdecydowanie odmawia, pomocna może być również konsultacja dla rodziców.
Czy psychoterapia może pomóc w trudnościach szkolnych?
Tak, jeśli trudności szkolne wiążą się między innymi z lękiem, przeciążeniem, perfekcjonizmem, niską samooceną, relacjami rówieśniczymi czy trudnościami emocjonalnymi. Psychoterapia nie zastępuje jednak diagnozy pedagogicznej, psychologicznej czy neuropsychologicznej, jeżeli taka jest potrzebna.
Czy pracujecie z młodzieżą z ADHD lub w spektrum autyzmu?
Psychoterapia może wspierać młode osoby neuroróżnorodne w lepszym rozumieniu siebie, emocji, relacji i własnych potrzeb oraz w radzeniu sobie z przeciążeniem. Nie zastępuje jednak specjalistycznej diagnozy ADHD lub spektrum autyzmu.
Czy psychoterapia młodzieży może odbywać się online?
Tak, jeżeli taka forma jest odpowiednia dla konkretnej młodej osoby i jej sytuacji. Ważne jest zapewnienie nastolatkowi prywatnego miejsca umożliwiającego swobodną rozmowę.
Czy przy obniżonym nastroju, samookaleczeniach lub trudnościach z jedzeniem wystarczy psychoterapia?
To zależy od sytuacji. Psychoterapia może być ważną częścią pomocy, ale czasami potrzebna jest również konsultacja psychiatryczna, lekarska lub współpraca kilku specjalistów. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia potrzebna jest pilna pomoc.
Czasami za „trudnym nastolatkiem” kryje się młody człowiek, któremu jest trudno
Nie zawsze potrafi o tym powiedzieć.
Czasami łatwiej zatrzasnąć drzwi niż powiedzieć:
„Boję się.”
„Nie wiem, kim jestem.”
„Nie czuję się wystarczająco dobry/a.”
„Nie wiem, jak o tym rozmawiać.”
„Potrzebuję, żeby ktoś mnie naprawdę usłyszał.”
Psychoterapia może stworzyć przestrzeń, w której młoda osoba stopniowo odnajduje własny język dla tego, co przeżywa – i może budować kontakt ze sobą oraz z innymi bez konieczności rezygnowania z tego, kim jest.
Wybierz Katarzynę Kruk lub Zuzannę Żółtowską i sprawdź dostępne terminy.
